Uwaga
Łatwe rozpraszanie, trudność w utrzymaniu koncentracji, gubienie wątku.
Ta strona wyjaśnia, jak może wyglądać diagnoza ADHD u dzieci, młodzieży i dorosłych. Bez przeładowania teorią: co sprawdzić, jak się przygotować, jakie narzędzia mogą być użyte i kiedy potrzebna jest konsultacja psychiatryczna.
ADHD może wpływać na uwagę, impulsywność, organizację, regulację emocji, sen, relacje i codzienne poczucie przeciążenia. U części osób objawy są widoczne od dzieciństwa, u innych stają się szczególnie dokuczliwe dopiero wtedy, gdy rosną wymagania szkoły, pracy, rodzicielstwa albo relacji.
Konsultację warto rozważyć, gdy pojawiają się przewlekłe trudności z rozpoczynaniem i kończeniem zadań, zapominaniem, chaosem w planowaniu, intensywną reaktywnością emocjonalną, prokrastynacją, impulsywnym działaniem albo poczuciem, że codzienność wymaga znacznie więcej wysiłku niż u innych osób.
Łatwe rozpraszanie, trudność w utrzymaniu koncentracji, gubienie wątku.
Problem z planowaniem, czasem, kolejnością działań i domykaniem spraw.
Szybkie przeciążenie, intensywne reakcje, trudność w wyciszeniu.
ADHD może współwystępować z ASD, lękiem, depresją lub traumą.
Proces powinien łączyć rozmowę, analizę historii rozwoju, narzędzia diagnostyczne i diagnozę różnicową. Pojedynczy test nie jest pełną diagnozą.
Rozmowa o trudnościach, celu diagnozy i aktualnym funkcjonowaniu.
Analiza objawów z dzieciństwa, szkoły, domu, relacji i codzienności.
Kwestionariusze i testy dobierane indywidualnie, np. ASRS lub narzędzia do oceny uwagi.
Sprawdzenie, czy obraz trudności może wynikać z ADHD, ASD, lęku, depresji, traumy, snu lub innych czynników.
Wyjaśnienie profilu funkcjonowania, mocnych stron, trudności i dalszych kroków.
Pisemne podsumowanie może wymagać uzupełnienia konsultacją psychiatryczną, jeśli potrzebne jest rozpoznanie lekarskie.
Trudności społeczne, przeciążenie i problemy wykonawcze mogą mieć różne źródła. ADHD i spektrum autyzmu mogą też współwystępować.
Rozproszenie, napięcie, impulsywność lub wybuchy emocji mogą być związane z ADHD, stresem pourazowym albo oboma obszarami.
Zmęczenie, prokrastynacja i spadek motywacji wymagają sprawdzenia szerszego kontekstu psychicznego i somatycznego.
Problemy ze snem, przeciążenie, leki, używki lub choroby somatyczne mogą nasilać objawy podobne do ADHD.
Sekcja specjalistów pokazuje osoby zaangażowane w konsultacje diagnostyczne, psychoedukację, wsparcie rodzinne oraz pracę po diagnozie.
psycholog · diagnoza ADHD i spektrum autyzmu
Prowadzi konsultacje diagnostyczne i procesy oceny funkcjonowania neurorozwojowego. W pracy szczególnie uwzględnia profil kobiet i dziewcząt z ADHD, ASD oraz możliwym AuDHD.
psychotraumatolog · wsparcie rodzin i osób neuroatypowych
Wspiera osoby neuroatypowe, rodziny i nastolatków w obszarze regulacji emocji, traumy, funkcjonowania społecznego oraz trudności związanych z technologią i przeciążeniem.
Tak. ADHD może być rozpoznawane również u osób dorosłych. W procesie diagnostycznym analizuje się obecne trudności, historię rozwoju, funkcjonowanie szkolne, zawodowe i relacyjne oraz możliwe współwystępowanie innych obszarów, np. lęku, depresji, ASD lub traumy.
Nie. Pojedynczy test, kwestionariusz albo badanie komputerowe nie stanowi pełnej diagnozy. Wyniki narzędzi powinny być interpretowane w kontekście wywiadu klinicznego, historii rozwoju, obserwacji i diagnozy różnicowej.
Tak. ADHD i spektrum autyzmu mogą współwystępować. Taki profil bywa określany jako AuDHD. Wymaga to ostrożnej oceny, ponieważ część trudności może wynikać z ADHD, część z ASD, a część z przeciążenia, lęku lub wcześniejszych doświadczeń.
Nie zawsze. Opinia psychologiczna opisuje profil funkcjonowania i wyniki procesu diagnostycznego. W części sytuacji, szczególnie gdy potrzebna jest dokumentacja medyczna lub farmakoterapia, wskazana może być konsultacja psychiatryczna.
Warto przygotować wcześniejsze opinie, dokumentację szkolną lub medyczną, listę trudności z codziennego życia oraz przykłady sytuacji, w których pojawiają się problemy z uwagą, impulsywnością, organizacją, regulacją emocji albo przeciążeniem.
Napisz krótko, czy chodzi o dziecko, nastolatka czy osobę dorosłą oraz jaki jest główny powód konsultacji. Otrzymasz informację o możliwym następnym kroku.
lub zadzwoń: +48 696 421 121